Jest niestety rzeczą

„Jest, niestety, rzeczą godną ubolewania, że pierwszą czynie ..c;;! ludu po odniesieniu zwycięstwa jest zazwyczaj dokonywanie zniszczenia.
Archiwum Bastylii znalazło się w rękach ludu.
Była to obszerna sala wypełniona rejestrami i półkami. Znujdowały się tu spisy wszystkich więźniów, od szeregu lat łfiunkniętych w Bastylii.
Tl urn darł z wściekłością papiery na strzępy, ulegając .łuili uiu, że niszcząc dokumenty przemocy tym samym przywmni wolność uwięzionym.
OUbert wszedł i przy pomocy Pitou zaczął przeglądać akta,
. . .juce jeszcze na półkach. Niestety, spisów dotyczących lii i iccgo roku już nie było.
Doktor, mimo iż był człowiekiem zrównoważonym i spo
i, bladł i ze zniecierpliwienia aż tupnął nogą.
a i. i samej chwili Pitou spostrzegł, jak jeden z bohacerkklch młodzików, których nigdy nie brak przy zwycięskich d ICh ludu. niósł na głowie, biegnąc w stronę ogniska, duży oprawny tom, podobny do tych, które przeglądał doktor Gilbert.
Był to spis dotyczący 1789 roku.
Układy nie trwały zbyt długo. Pitou oświadczył, że jednemu z byłych więźniów potrzebny jest ten spis. Chłopak oddał go, pocieszając się
— Ha, w takim razie spalę któryś inny!
Pitou otworzył rejestr, zaczął w nim szukać, przewracać kartki, odczytywać je, aż wreszcie na ostatniej znalazł te oto słowa“(12)